รอยแตกเล็กๆบนแก้วใบนั้น

หลวงพ่อชา ยกแก้ว แล้วถามอาจารย์พรหมว่า่

“เธอเห็นรอยแตกในแก้วใบนี้ไม๊ พรหมวังโส?”

อาจารย์พรหมคิดว่า “แก้วก็ดูปรกติ ไม่มีร้อยราว”

หลวงพ่อชาพูดต่อว่า

“ ดูให้ดีๆซิ มันมีรอยแตกเล็กๆบนแก้วใบนี้ สักวันแก้วใบนี้มันต้องแตก ”

ในตัวเราทุกคน ล้วนแต่มีรอยแตกเล็กๆ นับตั้งแต่เราเกิด

มันบอกให้เรารู้ว่า สักวัน ชีวิตของเราทุกคนต้องจบสิ้น มันจะจบแน่นอน

เรารู้ดี แต่เพราะเราโดน อวิชาครอบงำเอาไว้ทำให้เราไม่ได้คิดถึงมัน

สักวันเราต้องจากกัน ความจริงข้อนี้ที่พระบอกให้เราตระหนัก

มิได้ให้เรากลัว หรือ คิดว่าฉันจะไม่รักใครอีกแล้ว!!

ฉันจะได้ไม่ต้องเสียใจตอนฉันต้องสูญเสีย เขาหรือจากเขาไป

แต่ท่านบอกเพื่อที่ว่า เราจะได้รู้เท่าทันความเป็นจริงของโลกและชีวิตว่า

ทุกสิ่งที่อยู่ตอนนี้มันไม่เที่ยง มันจะเปลี่ยนแปลง

เพราะฉะนั้น ถ้าเรารู้ว่าสิ่งที่เรามีเราอยู่

มันจะไม่อยู่กับเราชั่วนิรันดร์ เวลาของเรามีจำกัด

เราจะได้ มีท่าทีที่ถูกต้องกับสิ่งที่เรามีอยู่ ณ เวลาี้

เราจะมีเมตตา ต่อคนที่อยู่ด้วยในทุกวันนี้มากขึ้น

เพราะเรารู้ว่าเราอยู่ด้วยกันแค่ช่วงเวลาสั้นๆ

เราจะหยุดความใจร้าย หยุดทำร้าย หยุดความเอาชนะ

หยุดการกดดัน หรือบังคับให้ทุกอย่างเป็นดั่งใจของเรา

เราจะผ่อนปรน เราจะใจเย็น และรับฟังมากขึ้น

เราจะเห็นอกเห็นใจ เข้าใจ และ ให้อภัยมากขึ้น

เพราะเรารู้ว่าเวลาที่เราจะอยู่ด้วยกัน มันหมดลงไปทุกวัน

เวลาติดปีกบิน และพรุ่งนี้อาจจะไม่มีอีกแล้วสำหรับเรา

เมื่อถึงวันที่เราต้องจากกัน เราจะไม่ต้องเสียใจว่า

ทำไมเราถึงไม่ทำดีกับเขา

เราจะเก็บความทรงจำที่ดีต่อกันเหลือไว้ให้คิดถึง

ยามเมื่อเขา หรือ เรา ไม่มีตัวตนอยู่บนโลกใบนี้แล้ว

ในวันสุดท้าย เราจะเช็ดน้ำตา และพูดกับตัวเองว่า

ฉันรู้อยู่แล้ว ว่าวันนี้ต้องมาถึง

เพราะฉันเห็นรอยแตกเล็กๆ ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว.....”